Repository of Research and Investigative Information

Repository of Research and Investigative Information

Rafsanjan University of Medical Sciences

تأثیر داروی تامسولوزین بر غلظت سرمی تستوسترون وگونادوتروپین‌ها در موش‌های صحرایی نر

(2007) تأثیر داروی تامسولوزین بر غلظت سرمی تستوسترون وگونادوتروپین‌ها در موش‌های صحرایی نر. Journal of Rafsanjan University of Medical Sciences. pp. 1-6. ISSN 1735-3165

[img] Text
article-1-282-en.pdf

Download (7MB)

Official URL: http://journal.rums.ac.ir/article-1-282-en.html

Persian Abstract

چکیده   زمینه و هدف: داروی تامسولوزین هیدروکلراید مهارکننده گیرنده‌های آلفا آدرنرژیک است. توانایی این دارو در مهار گیرنده‌های 1 α بیشتر از گیرنده‌های 2 α می‌باشد. با وجود اهمیتی که این دارو در کاهش علایم هیپرپلازی خوش‌خیم پروستات دارد، اثرات جانبی این دارو بر محورهای آندوکرینی بدن بسیار مهم است. هدف از تحقیق حاضر تعیین اثرات تامسولوزین بر غلظت سرمی هورمون تستوسترون و گنادوتروپین‌ها و هم‌چنین اسپرماتوژنز در موش‌های نر است.   مواد و روش‌ها: نمونه‌های مورد مطالعه در این مطالعه تجربی 40 سر موش صحرایی نر بالغ از نژاد ویستار بودند، که به پنج گروه هشت‌تایی تقسیم شدند. دارو به صورت خوراکی به مدت بیست و هشت روز مصرف شد. گروه‌های تجربی 100، 300 و 600 میلی‌گرم بر کیلوگرم در روز دارو دریافت کردند. گروه کنترل هیچ دارویی دریافت نکرد و گروه شاهد فقط آب مقطر دریافت نمود. نمونه‌های خونی در روز بیست هشت تهیه، و غلظت هورمون‌های LH ، FSH و تستوسترون با استفاده از روش رادیوایمونواسی اندازه‌گیری شد. در روز بیست و هشتم بیضه‌ها خارج شدند و تغییرات بافتی بیضه بین گروه‌های تجربی و کنترل مورد مطالعه قرار گرفت.   یافته‌ها: نتایج به دست آمده‌ نشان داد غلظت سرمی هورمون‌های LH و FSH در گروه‌های مورد مطالعه دریافت کننده مقادیر مختلف دارو‌، نسبت به گروه کنترل اختلاف معنی‌داری را نشان نمی‌دهد‌، اما تجویز دارو با مقادیر بالا غلظت هورمون تستوسترون را کاهش می‌دهد. بافت بیضه تغییرات مشخصی را بین گروه‌های مختلف نشان نداده است اما تجویز مقادیر بالای دارو با کاهش تعداد اسپرم در لوله‌های منی‌ساز در برخی مقاطع بافتی همراه بوده است.   نتیجه‌گیری: کاهش تستوسترون احتمالاً ناشی از اثر مقادیر بالای تامسولوزین بر فعالیت آنزیم‌های استروییدساز در بیضه و یا ناشی از اثرات غیرفعال کننده آن بر روی سیستم آدرنرژیک و سروتونرژیک که استروییدسازی را در بر می‌گیرد؛ می‌باشد. به طور کلی می‌توان گفت مهارکننده‌های گیرنده‌های 1 α آدرنرژیک، اثرات ناباروری در موش‌های نر ایجاد می‌کند.   واژه‌های کلیدی: تامسولوزین‌، تستوسترون، گونادوتروپین‌ها، موش صحرایی

Title

Effects of Tamsolusin on Serum Testosterone and Gonadotropins Concentration in Adult Male Rats

Abstract

Effects of Tamsolusin on Serum Testosterone and Gonadotropins Concentration in Adult Male Rats M. Mokhtari PhD , M. Shariati PhD , J. Amiri MSc Received: 06/06/06 Sent for Revision: 18/10/06 Received Revised Manuscript: 25/11/06 Accepted: 27/01/07 Background and Objective: Tamsulosin hydrochloride (HCl) is an alpha-1 adrenoceptor antagonist and its ability to inhibit alpha-1 adrenoceptor is more than alpha-2 adrenoceptor. Due to the important therapeutic role of Tamsulosin HCl in benign prostatic hyperplasia (BPH), its side effects on the endocrine axes are also very important. The aim of the present research was to determine the effect of Tamsulosin HCl on serum level of testosterone and gonadotropins , and also on the spermatogengsis in adult male rats . Materials and Methods: In this experimental study, 40 adult male Wistar rats were randomly divided into 5 groups of 8. The experimental groups received 100, 300, and 600 mg/kg/day of Tamsulosin for 28 days. The sham group were treated with distilled water and the control group received nothing. The blood samples were taken on day 28 and the blood concentration of LH, FSH and testosterone were measured by RIA. Simulataneously, the testes of all rats were removed to assess the possible histological changes. The results were analysed using ANOVA and Duncan tests. The level of significance was considered at p≤0.05. Results: The results indicated that at doses used in our study, Tamsulosin HCl had no significant effect on serum LH and FSH. However, this drug at high concentration was able to decrease the level of testostrone. Also, our histological studies showed a decrease in density of spermatoza in the seminiferous tubules in some sections only at high doses of the drug. Conclusion: According to this research and the results from other similar studies, Tamsulosin at high dose is possibly able to decrease the serum oncentration of testostrone through either the effect on steroidogenesis enzymes in testes, or its inactivation properties on adrenergic and serotonergic systems involved in steroidogenesis. So, it seems that alpha adrenergic receptor blockers possibly have some deleterious effect on spermatogenesis causing infertility in male rats. However further studies need to confirm these results. Key words: Tamsulosin, Testosterone, Gonadotropins, Rats

Item Type: Article
Keywords: Tamsulosin, Testosterone, Gonadotropins, Rats
Divisions: Research Vice-Chancellor Department > Journal of Rafsanjan University of Medical Sciences
Page Range: pp. 1-6
Journal or Publication Title: Journal of Rafsanjan University of Medical Sciences
Journal Index: ISC
Volume: 6
Number: 1
Publisher: Journal of Rafsanjan University of Medical Sciences
ISSN: 1735-3165
Depositing User: آقای علی علوی
URI: http://eprints.rums.ac.ir/id/eprint/6147

Actions (login required)

View Item View Item